بررسی انواع روش های موثر درمان کیست مویی ( کیست پیلونیدال ) – پزشکی

روش های درمان کیست مویی

کیست مویی یک سوراخ یا تونل کوچک و محل تجمع چرک و پوست های مرده به شکل یک توده در پوست بالای شکاف باسن می باشد، این بیماری با نام هایی نظیر کیست پیلونیدال و سینوس پیلونیدال هم شناخته می شود؛ این عارضه همیشه علائم ایجاد نمی کند و فقط در صورت عفونت نیاز به درمان قطعی دارد. در این مقاله انواع روش های درمان قطعی کیست مویی در خانه و کلینیک های پزشکی را بررسی می کنیم.

از کجا بفهمیم که به یک کیست پیلونیدال دچار شده ایم؟

اکثر افراد مبتلا به سینوس پیلونیدال نمی توانند آن را مشاهده کنند. مگر این که کیست شروع به عفونت کند و علائم بارز داشته باشد.

عفونت کیست مویی باعث درد و تورم می شود و ممکن است ناحیه مبتلا شده در بدن فرد را به یک آبسه تبدیل کند.

چه زمانی برای درمان کیست مویی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر یک توده کوچک در بالای شکاف باسن خود دارید که علائمی مانند درد ، قرمزی، خونریزی یا چرک دارد مراجعه به پزشک عمومی پیشنهاد ماست و لازم می باشد.

این علائم می توانند به سرعت و اغلب طی چند روز ایجاد شوند. این علائم نشانه هایی از عفونت هستند و باید درمان شوند.

هنگام مراجعه به پزشک وی با بررسی شرایط کیست بهترین روش درمان را برای شما تجویز کرده یا با یک پزشک متخصص درمان بیماری های نشیمنگاهی این عارضه را برای شروع روند درمان کیست مویی به اشتراک می گذارد.

چطور باید تشخیص داد که یک کیست مویی دچار عفونت نشده است؟

در صورت عدم وجود علائم عفونت به درمان نیازی ندارید. توصیه می شود که اگر بیش از حد نگران هستید با پزشک عمومی مشورت کنید و در غیر این صورت باید منتظر باشید که پس از گذشت روزها چه اتفاقی برای کیست شما می افتد. درمان می شود یا عفونت می کند.

تمیز نگه داشتن ناحیه متورم شده با دوش گرفتن یا استحمام منظم بسیار مهم است.

ناحیه آسیب دیده را اصلاح نکنید ، مگر اینکه با یک پزشک عمومی مشورت کرده اید و او این کار را توصیه کرده است.

تشخیص عفونت کیست مویی

انواع روش های درمان قطعی کیست پیلونیدال

درمان سینوس پیلونیدال آلوده به موارد زیر بستگی دارد:

  • علائمی که در بدن فرد مبتلا ظاهر می شوند
  • اندازه توده سینوس پیلونیدال
  • آیا قبلا هم فرد تجربه این عارضه را داشته است یا خیر

آبسه سینوس پیلونیدال به درمان با آنتی بیوتیک نیاز دارد و چرک داخل آن نیز از نظر پزشکی باید تخلیه شود. در بیشتر موارد به فرد بیمار استفاده از مسکن مانند پاراستامول و ضد التهاب ها برای کاهش درد و تورم ارائه می شود.

و اما امروزه روش های نوینی جهت درمان کیست پیلونیدال ارائه شده است که در ادامه به بررسی تخصصی آن ها می پردازیم:

عمل جزئی برای تخلیه چرک از سینوس (برش و زهکشی)

این روش یکی از رایج ترین و پاسخگو ترین روش هایی است که بیمارستان ها و کلینیک ها برای درمان کیست مویی که عفونت بسیار کمی دارد ارائه می دهند. طی این روش یک سوراخ کوچک در آبسه ایجاد می کنند تا چرک تخلیه شود. سپس محل سوراخ کوچک می ماند تا طی چندین روز به طور طبیعی بهبود یابد. از اتفاق هایی که برای فرد در روند این روش می افتند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بیهوشی عمومی یا بی حسی موضعی ، بسته به اندازه آبسه.
  • اقامت در بیمارستان (یا می توانید همان روز آن جا را ترک کنید).
  • تغییر پانسمان منظم (روزانه).
  • زمان بهبودی در طی 4 تا 6 هفته.

جراحی سینوس (برداشتن توده و زخم باز)

روش عمل جراحی برای درمان نوعی از سینوس پیلونیدال که بزرگ شده و چرک زیادی از آن خارج می شود بسیار مناسب می باشد. طی این روش محل کیست بریده شده و برخی از پوست اطراف آن برداشته می شود. پس از تخلیه چرک و عفونت زخم باز می ماند تا به طور طبیعی بهبود یابد. نکته ای که وجود دارد این است که باید مرتبا گاز استریل روی زخم را عوض کرده و آن را تمیز نگه دارید.

از اتفاق هایی که برای فرد در روند این روش می افتند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بیهوشی عمومی
  • اقامت در بیمارستان (معمولاً می توانید همان روز بیمارستان یا کلینیک را ترک کنید)
  • تغییر پانسمان منظم (روزانه)
  • کمترین خطر بازگشت سینوس
  • زمان بهبودی 6 تا 12 هفته به طول می انجامد.

عمل جراحی (برداشتن توده و زخم بسته)

طی روش جراحی برداشتن و بسته شدن زخم ، اغلب با صاف شدن توده در بین باسن انجام می شود.

این روش نیز برای یک سینوس بزرگ و آلوده مناسب می باشد. سینوس برداشته می شود و یک فلپ بیضی شکل از پوست در دو طرف آن بریده می شود. پزشک در انتهای عمل، دو طرف این فلپ ها را به هم می دوزد و زخم را می بندد.

از اتفاق هایی که برای فرد در روند این روش می افتند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بیهوشی عمومی
  • اقامت در بیمارستان (معمولاً می توانید همان روز بیمارستان یا کلینیک را ترک کنید)
  • برای کشیدن بخیه ها حدود 10 روز پس از عمل به پزشک مراجعه کنید
  • زمان بهبودی سریع پس از برداشتن توده و بهبودی کامل 
  • خطر عفونت مجدد (ممکن است لازم باشد زخم باز شود و پانسمان به طور مرتب عوض شود)

پاکسازی به روش فرسایش آندوسکوپی 

طی این روش از آندوسکوپ (یک لوله نازک و انعطاف پذیر که در انتهای آن دوربین قرار دارد) برای ایجاد نمای واضح از ناحیه عفونت کرده استفاده می شود. سپس مو و بافت آلوده برداشته شده و کیست مویی با یک محلول خاص تمیز می شود. همچنین از حرارت برای آب بندی سینوس استفاده می شود.

از اتفاق هایی که برای فرد در روند این روش می افتند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  •  بی حسی موضعی نخاع 
  • اقامت در بیمارستان (بستگی به شرایط فرد مشخص می شود که می تواند بیمارستان را ترک کند یا خیر)
  • درد پس از عمل با روش آندوسکوپی کمتر از عمل جراحی است زیرا نیازی به بریدگی زخم نیست
  • موفقیت خوب آندوسکوپی با کمترین خطر بازگشت مجدد عوارض
  • زمان بهبودی حدود یک ماه (همچنین می تواند سریع تر باشد)

جراحی پلاستیک

اگر ناحیه تحت درمان گستردگی حجیمی داشته باشد ، گاهی از جراحی پلاستیک استفاده می شود. طی انجام این فرایند کیست مویی برداشته شده و پوست اطراف آن بازسازی می شود.

روش های کمتر به کار رفته  مانند تزریق با چسب فیبرین ، در بعضی از کلینیک ها نیز انجام می شود.

درمان کیست مویی با لیزر

در روش لیزر برای درمان کیست پیلونیدال ناحیه سینوس پیلونیدال توسط اشعه لیزر سوزانده می شود. این اشعه تا عمق کیست و بافت آلوده اطراف آن نفوذ می کند و احتمال بازگشت کیست به هیچ عنوان وجود ندارد. پس از عمل جراحی با لیزر فرد می تواند بعد از 2 الی 3 روز به محل کار و زندگی طبیعی خود باز گردد.

از اتفاق هایی که برای فرد در روند این روش می افتند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بی حسی موضعی
  • عمل سرپایی ( بدون نیاز به ماندن در کلینیک یا بیمارستان)
  • درمان قطعی کیست مویی ، بدون عوارض و عود مجدد سینوس
  • زمان بهبودی حدود یک الی دو هفته

مراقبت های بعد از عمل کیست مویی

به عبارتی می توان گفت مهم تر از انتخاب روش عمل مراقبت پس از آن است که باید ها و نباید هایی دارد.

چه کارهایی پس از عمل باید انجام داد؟ 

  • ناحیه آسیب دیده را تمیز نگه دارید
  • لباس زیر نخی راحت و گشاد بپوشید
  • فیبر زیادی بخورید تا رفتن به توالت راحت تر شود و از فشار دادن جلوگیری کنید.

چه کارهایی پس از عمل نباید انجام داد؟ 

  • اشیا سنگین بلند نکنید و تمرینات سنگین را در هفته اول عمل انجام ندهید
  • تا زمانی که زخم شما کاملاً بهبود نیافته شنا نکنید
  • 6 الی 8 هفته از انجام فعالیت هایی که پا و نشیمنگاه شما را درگیر می کنند اجتناب کنید. (مانند دوچرخه سواری)

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *